«Noites de Insomnia» Камілу Каштэлу Бранку — мастацкае апавяданне, напісанае ў канцы XIX стагоддзя. У цэнтры сюжэта — жыццё Беатрыс дэ Вілалва, маладой жанчыны, якая апынулася ў сетцы сямейнага абавязку і грамадскіх чаканняў: яе неахвотна заручаюць з пажылым мужчынам, у той час як яе сэрца прагне свабоды і кахання. У апавяданні закранаюцца тэмы кахання, бунту і жорсткасці грамадскіх нормаў. У пачатку апавядання прадстаўлена Беатрыс — чароўная маладая жанчына, якой насуперак яе волі наканавана выйсці замуж за старога моргаду з Пілдрэ. Па меры развіцця сюжэта мы даведваемся пра яе душэўныя пакуты і абурэнне ўладай бацькі ды будучым шлюбам. Адначасова інтрыгуючы персанаж, малады былы манах айцец Жуан дэ Кейрош, зноў з'яўляецца ў грамадскім жыцці, што прымушае бацьку Беатрыс папярэджваць пра яго магчымы ўплыў на дачку. Напружанне ўзрастае, калі Беатрыс адчайна імкнецца пазбегнуць гэтага лёсу і прымае радыкальнае рашэнне, якое стварае перадумовы для драмы кахання, страты і сацыяльных абмежаванняў у эпоху строгіх грамадскіх нормаў.