„Sceny z Foz” Camila Castelo Branco to powieść napisana w połowie XIX wieku. Opowieść przedstawia różnych bohaterów i utrzymuje komedijski, a przy tym wzruszający ton, jednocześnie eksplorując tematy miłości, statusu społecznego oraz ludzkiej głupoty. Głównym ośrodkiem narracyjnym są życie rodziny przyjeżdżającej z Amarante, zwłaszcza córki Hermenigildy i jej relacje z urocznym, ale nierozsądnym Bento de Castro. W openingu powieści przedstawiono eklektyczną rodzinę Pantaleãoa de Cernache oraz narratora Joãoa Juniora; zawierają się w nich wyraziste opisy członków rodziny i ich służbówców. Bento de Castro jest postacią główną – głęboko poruszonym przez problemy związane z miłością i hazardem. W toku narracji obserwujemy, jak Bento stara się pokonać swoje nieszczęście, rozmyślając przy tym o możliwościach ślubu z bogatą rodziną, zwłaszcza z Hermenigildą. Złożone dynamiki statusu społecznego, pragnień oraz komedijskie aspekty romansów stanowią istotę tej powieści, dając czytelnikom przykład dramatyzmu i humoru, które są charakterystyczne dla większości dzieł autora.