«ОТЭЛА» Гюстава Дюбары і Уільяма Шэкспіра — драматычная п’еса, напісаная ў канцы XVI стагоддзя. У цэнтры аповеду знаходзіцца Атэла, маўрытанскі генерал у Венецыі; твор раскрывае тэмы кахання, рэўнасці, здрады і трагічных наступстваў маніпуляцый. У пачатку прадстаўлены такія ключавыя персанажы, як Атэла, Дэздэмона, Радрыга і Яга, што стварае аснову для гісторыі, поўнай напружання і інтрыгі. Дзеянне п’есы пачынаецца ў Венецыі ў перыяд росквіту рэспублікі. Два джэнтльмены, Радрыга і Яга, вядуць гарачую размову, з якой высвятляецца, што Дэздэмона, каханая Радрыга, таемна збегла з Атэлам. Яга, які ненавідзіць Атэла за тое, што той аддаў перавагу Касіё перад ім пры павышэнні, задумвае ператварыць пачуцці Радрыга ў сродак помсты Атэлу. Па меры развіцця сюжэта праз хітрыя планы Ягі раскрываюцца тэмы маніпуляцыі і здрады, закладваючы аснову для будучых трагічных падзей.