«اوتلو» اثر گوستاو دوباری و ویلیام شکسپیر، نمایشنامهای است که در اواخر قرن شانزدهم نوشته شده است. داستان بر اوتلو، سرداری مور در ونیز، تمرکز دارد و مضامین عشق، حسادت، خیانت و پیامدهای تراژیک دستکاری را بررسی میکند. در آغاز، شخصیتهای اصلی همچون اوتلو، دزدمونا، رودریگو و یاگو معرفی میشوند و زمینه برای داستانی سرشار از تنش و دسیسه فراهم میگردد. در شروع نمایشنامه، صحنه در ونیز و در دورهای آباد برای جمهوری شکل میگیرد. دو نجیبزاده، رودریگو و یاگو، گفتوگویی تند و پرتنش دارند که آشکار میکند دزدمونا، معشوقهٔ مورد علاقهٔ رودریگو، با اوتلو گریخته است. یاگو که به دلیل ترفیع کاسیو به جای خود از اوتلو نفرت دارد، نقشه میکشد تا دلباختگی رودریگو را به وسیلهای برای انتقام از اوتلو تبدیل کند. با پیشرفت داستان، مضامین دستکاری و خیانت از خلال نقشههای زیرکانهٔ یاگو آشکار میشوند و زمینه را برای رویدادهای تراژیکی که در پیشاند فراهم میکنند.