Jyul Mishlening “L’oiseau” asari XIX asr o‘rtalarida yozilgan ilmiy nashrdir. Asarda tabiat va insoniyat o‘rtasidagi murakkab munosabatlar, ayniqsa qushlarning ekotizimdagi muhim roli va ularning insonlar bilan o‘zaro aloqalari o‘rganiladi. Tabiiy tarix nuqtayi nazaridan muallif shaxsiy mulohazalarini tabiat olamiga bo‘lgan chuqur ehtirom bilan uyg‘unlashtirib, o‘quvchilarni qushlar hayotining go‘zalligi va ahamiyatini anglashga chorlaydi.” “L’oiseau”ning boshlanishi Mishlenning tarixni o‘rganishdan tabiatni, ayniqsa qushlarni, chuqur qadrlashgacha bo‘lgan yo‘lini mulohaza qilishi bilan tafakkurga chorlovchi ohangni belgilaydi. U o‘zining yaqin oilaviy va tabiiy aloqalar haqidagi tajribalarini bayon etib, bu unsurlar unga ilhom manbai bo‘lib xizmat qilganini ta’kidlaydi. Mishlen hayvonlarga, xususan qushlarga bo‘lgan muhabbat bilan yo‘g‘rilgan bolalik xotiralarini jonli tarzda eslaydi hamda onalarning parvarishlovchi rolini tabiatning o‘z zurriyotiga nisbatan ota-onalik instinkti bilan qiyoslaydi. U mavzuni chuqurroq tahlil qilar ekan, tabiatning daxlsiz olami bilan insoniyatning ko‘pincha vayronkor moyilliklari o‘rtasidagi qarama-qarshilikni ko‘rsatadi va nihoyat qushlar poklik hamda san’at timsoli bo‘lib, ehtirom va himoyaga loyiq ekanini ta’kidlaydi. Ushbu mulohazalar orqali u o‘quvchini qushlarning hayot, tabiat va inson mavjudligi bilan bog‘liqligini yanada chuqurroq o‘rganishga tayyorlaydi.