«داستان برینیلد و شاه والدمار و خواهرش: دو بالاد» اثر جورج بورو، مجموعهای از بالادهای شاعرانه است که در اوایل قرن بیستم نوشته شدهاند. این اثر عناصر فولکلور و تراژدی را درهم میآمیزد و روایتهایی را عرضه میکند که در پسزمینهای از داستانگویی نوردیک و قرونوسطایی، به کاوش درونمایههای عشق، خیانت و انتقام میپردازند. نخستین بالاد، «داستان برینیلد»، بر شخصیت برینیلد و روابط پرتلاطم او، بهویژه با سیوارد اسنیرزوین و سِر نیلوس، تمرکز دارد؛ روابطی که به رویدادهای فاجعهباری میانجامند و میل و حسادت محرک آنهاست. غرور برینیلد سرانجام سبب سقوط او میشود و نیلوس را به ارتکاب قتل و خودکشی وامیدارد. دومین بالاد، «شاه والدمار و خواهرش»، حول رابطهٔ پیچیده میان شاه والدمار، خواهرش کیرستن و ملکهٔ دسیسهگر او، سوفیا، شکل میگیرد. تصمیمهای نادرست والدمار و دستکاریهای سوفیا به پیامدهایی تراژیک برای کیرستن میانجامند و اندوه، خیانت و مجازاتی را رقم میزنند که خانوادهٔ سلطنتی را ویران میکند. این مجموعه از طریق شخصیتهای زنده و درونمایههای تاریک خود، پیچیدگی عواطف انسانی و ماهیت خطرناک میل را بازتاب میدهد.