«هپتامِرونِ مارگارت، ملکهٔ ناوار» اثر مارگریت، مجموعهای از ۷۲ داستان کوتاه است که در سال ۱۵۵۸ پس از مرگ او منتشر شد. این اثر که از دکامرونِ بوکاچیو الهام گرفته است، داستانهایی را روایت میکند که مسافرانی گرفتار در یک صومعه، هنگام انتظار برای تکمیل پلی، برای یکدیگر تعریف میکنند. داستانها به عشق، شهوت، خیانت زناشویی و دسیسههای جنسی میپردازند و اغلب همسران فریبخورده و روابط عاشقانهٔ پیچیده را به تصویر میکشند. این اثر که در اصل برای صد داستان در طول ده روز برنامهریزی شده بود، پس از مرگ مارگریت ناتمام ماند و در میانهٔ روز هشتم پایان مییابد.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Heptam%C3%A9ron