„Coinneach Odhar, Am Fiosaiche” autorstwa D.B. Blaira to historyczna opowieść napisana w końcu XIX wieku, dokładniej około roku 1900. Książka opisuje życie i proroctwa Coinneacha Odhara – słynnego wróża z górskich rejonów Szkocji – oraz jego znaczenie w kulturze gaelickiej i w wierzeniach nadprzyrodniczych panujących w tamtych czasach. Pokazuje też, jak łączy się tu folklor, mistyka z historią tego legendarnego postaci. W tej narracji Coinneach Odhar przedstawiony jest jako darowany prorok, który otrzymał swoje możliwości dzięki tajemniczemu kamieni, umożliwiającemu mu przewidzenie wydarzeń zarówno ważnych, jak i złączących się z groźbami. Książka zawiera różne anegdoty z jego życia, ilustrujące, jak przewidywał istotne wydarzenia dotyczące nie tylko jego społeczności, ale także całych górskich rejonów Szkocji – katastrofy, migracje, zmiany w rządzeniu itp. Autor opisuje również, jak Coinneach osiągnął sławę na tle wierzeń i zabobon ludzi prostego, gdyż jego proroctwa przyciągały uwagę zarówno arystokracji, jak i zwykłych mieszkańców. Historia kończy się jednak tragicznie – Coinneacha zdradzą właśnie ci, którzy kiedyś go tak cenili, a on ginie z ręki zemsty Lady z zamku. Poprzez życiową historię Coinneacha książka reflektuje nad tematami losu, wierzeń i konsekwencji proroctw.