«Los Puritanos, y otros cuentos» اثر آرماندو پالاسیو والدس مجموعهای از داستانهای کوتاه است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شدهاند. این اثر داستانهای گوناگونی را دربر میگیرد که تجربهها و احساسات انسانی را، احتمالاً از خلال مضامین نقد اجتماعی و مبارزهٔ شخصی، بررسی میکنند. هر داستان توانایی نویسنده را در کاوش عمیق تحول شخصیتها نشان میدهد و شاید روابط پیچیده و مسائل اجتماعیای را برجسته میکند که شخصیتها با آنها روبهرو هستند. بخش آغازین مجموعه نخستین داستان، «El Pájaro en la Nieve»، را معرفی میکند؛ داستانی که حول خوان، نوازندهای نابینا، میچرخد که با نومیدیِ از دست دادن والدینش و بیخبری از برادر بیگانهاش، سانتیاگو، دستوپنجه نرم میکند. خوان در حالی که در خیابانهای مادرید پرسه میزند، با دشواریهای فزایندهای از جمله بیخانمانی و گرسنگی روبهرو میشود، اما امید و ارادت عمیق خود به مریم مقدس را حفظ میکند. شبی که سرانجام در خیابانها آواز میخواند و امیدوار است برادرش او را بشناسد، هنگامی که با عناصر طبیعت و بیتفاوتی جامعه مبارزه میکند، تراژدی رخ میدهد و زمینه برای کاوشی ژرف در تابآوری انسان و پیوندهای خانوادگی در میان رنج فراهم میشود.