„Ja i tysiąc” autorstwa Giuseppe Garibaldiego to dzieło historyczne napisane na końcu XIX wieku. Opisuje wyprawę wojskową Garibaldiego, skierowaną na wyzwolenie Sycylii z rządów Burbonów, i stanowi symbol ruchu jednoczenia Włoch znanego jako Risorgimento. Przedstawia entuzjazm i walkę wolontariatów, zwanych „Ja i tysiąc”, oraz ich bohaterckie starania o zjednoczenie Włoch. Wstęp do książki przybija ton gorącego nacisku – Garibaldi adresuje się do młodzieży Włoch, zachęcając ją, by pamiętać o odwazie i poświęceniu tych, którzy walczyli za narodową jedność i wolność. Rysuje żywy obraz młodych wolontariatów wyruszających na Sycylię w zbrojnym sprzeciwie tyranii, pokazując ich determinację i ideale. Garibaldi podkreśla historyczne znaczenie tej kampanii i apeluje do młodzieży, by wstała przeciw uciskowi, korzystając z dziedzictwa przeszłości, aby zapewnić Włochom jaśniejszą przyszłość.