„Suknia wypłowiona srebrem” autorstwa M. Maryana to powieść napisana prawdopodobnie na początku XX wieku. Opowiada historię Landry’ego Desmoutiersa, młodego człowieka, który szuka wolności i samorozpoznania w dzikich krajobrazach Bretanii, daleko od wygod życia, które prowadził wcześniej. Podczas swej podróży Landry doświadcza nowych wrażeń i spotkań z lokalną bretońską społecznością; narracja dotyka tematów tożsamości, tęsknoty oraz więzi z korzeniami. Na początku historii Landry pisze list do swego przyjaciela Séverina, w którym wyraża entuzjazm związany z podróżowaniem po Bretanii i poznawaniem jej surowej piękna. Reflektuje nad swoim wcześniejszym życiem, które było chronionym i bezpiecznym, i odczuwa narastające poczucie osobistej wolności – choć jednocześnie czuje winę wobec swej troskliwej matki. Podczas dalszych wypraw Landry doświadcza niespodzianego wypadku samochodowego, co doprowadza do spotkania z mieszkańcami lokalnej społeczności, zwłaszcza z burmistrzem małej wioski. Gdy się podnosi z obrażeń, Landry zaczyna budować kontakty z gościnnymi bretońskimi rodzinami; to sprawia, że zaczyna myśleć o klasie, tradycjach oraz swoim miejscu w świecie. W tym samym czasie odczuwa nieodolną atrakcję do urocznej Lény, jednej z bratanic burmistrza – kobiety, która personifikuje połączenie piękna i prostoty swojego otoczenia.