Andreas Karkavitsasning «Παλιές Αγάπες» romani, ehtimol, XX asr boshlarida yozilgan. Kitob Yunonistondagi qishloq hayotining muhabbat, ayriliq va mashaqqatlari mavzularini yoritib, qahramonlar taqdirlarining bir-biriga chambarchas bog‘liqligini ko‘rsatadi. Asar boshlanishida qishloq hayoti yorqin tasvirlanadi; xurofotlarga berilgan papadias va ruhiy iztiroblarga duchor bo‘lgan Papavasilis kabi qahramonlar o‘z munosabatlarining murakkabliklari hamda og‘ir voqeliklari bilan yuzma-yuz keladi. Roman boshida papadias yaqinlashib kelayotgan kulfatdan ogohlantiruvchi mash’um tush ta’sirida qoladi va bu haqda eri Papavasilisga aytadi; Papavasilis dehqon va istar-istamas ruhoniydir. Qo‘rquvlariga qaramay, u xotinining xavotirlarini jiddiy olmaydi va daladagi ishini davom ettiradi. Shuningdek, asarda o‘tmishini va oilasidan ayrilish qayg‘usini xotirlayotgan Nikolas hamda muhabbatlariga qaramay, yengib bo‘lmas to‘siqlarga duch keladigan yosh oshiq-ma’shuqlar Anneta va Antonisning fojiaviy taqdiri ham oldindan ishora qilinadi. Boshlanish qissa davomida rivojlanadigan muhabbat va mashaqqat haqidagi bir-biriga tutash hikoyalar uchun hissiy va tarang zamin hozirlaydi.