Teófilo Braganing “Contos Phantasticos” asari XIX asr oxirida yozilgan qisqa hikoyalar to‘plamidir. Ushbu asarda ehtiros, melanxoliya va ekzistensial mulohaza mavzulari yoritilib, o‘zlarining hissiy kurashlari hamda kengroq insoniy tajribaga chuqur singib ketgan qahramonlar tasvirlanadi. Hikoyalarda she’riy til falsafiy ohang bilan uyg‘unlashib, o‘quvchilarni qahramonlarning ichki ziddiyatlariga jalb etadi. “Contos Phantasticos”ning boshlanishida Braga avvalgi asarlarini ham nostalgiya, ham tanqid nigohi bilan qayta ko‘rib chiqadigan mulohazali so‘zboshi beriladi. U ushbu hikoyalarni yaratish jarayonida duch kelgan shaxsiy kurashlarini xotiralarni adabiy tahlil bilan uyg‘unlashtirgan holda bayon qiladi. So‘ngra rivoyat go‘zalligi va yoshligiga qaramay, chuqur qayg‘u qurshovida qolgan, ehtimol yosh ayol bo‘lgan bir qahramonni tasvirlashga o‘tadi va yanada teran ekzistensial mavzularga ishora qiladi. Ohang introspektiv bo‘lib, sog‘inch va muhabbatning murakkabliklarini uyg‘otadi hamda oxir-oqibat keyin keladigan murakkab va hissiy jihatdan kuchli hikoyalar uchun zamin yaratadi.