Abel Acácio de Almeida Botelhonning «Amor Crioulo» asari XX asr boshlarida yozilgan roman. Asarda Jan da Silveyra ismli portugaliyalik erkak Janubiy Amerikaga yo‘l olgan kemaga chiqadi; u siyosiy notinchlik oqibatlariga duch kelib, vatandan ayro qolish va ona yurtiga bo‘lgan sog‘inch tuyg‘ulari bilan kurashadi. Safarini boshlarkan, uni kutayotgan yangi dunyoning sirlarini o‘ylar ekan, unda o‘zlik, muhabbat va jamiyatdagi o‘zgarish mavzulari namoyon bo‘ladi. Roman boshida Lissabonda «Almería» kemasiga chiqayotgan Jan da Silveyra bilan tanishamiz: u Portugaliya Respublikasining yuzaga kelishi sabab bo‘lgan notinchlikdan keyingi yo‘qotish tuyg‘usi va «vatansiz odam» ekanligi haqida mulohaza yuritadi. O‘z-o‘zini tahlil qilish jarayonida u imtiyozlarga to‘la o‘tgan hayotini va hozirgi voqeligining keskin qarama-qarshiligini ko‘z oldiga keltiradi. Safar boshlangach, u uchinchi toifadagi yo‘lovchilarning ayanchli sharoitlariga duch keladi; dastlab uning xayollari Janubiy Amerikadagi go‘zal ayollarni izlash bilan band bo‘lsa-da, u nochorlarning mashaqqatlariga ham yuz tutishga majbur bo‘ladi. Shu tariqa safar sinovlari fonida uning hissiy va ruhiy rivojlanishi uchun zamin yaratiladi.