Abel Acácio de Almeida Botelho’nun “Amor Crioulo” adlı romanı 20. yüzyılın başlarında yazılmıştır. Hikaye, Güney Amerika’ya giden bir gemiye binen Portekizli João da Silveira’nın yaşadıklarını anlatır. Siyasi karışıklıkların ardından sürgün hayatına başlayan João, vatanına duyduğu özlem ve hüzünle mücadele eder. Yolculuğuna başlarken kimlik, aşk ve toplumsal değişim gibi temalar ön plana çıkar; onu bekleyen yeni dünyanın gizemleriyle yüzleşir. Romanın başlangıcında, João da Silveira’nın Lizbon’da “Almería” adlı gemiye binerken yaşadığı duygular ve Portekiz Cumhuriyeti’nin yol açtığı karışıklıklar sonucu “vatanı olmayan bir adam” olarak hissettiği anlatılır. İçsel düşünceleri sırasında, ayrıcalıklarla dolu geçmişini ve şimdiki gerçekliğin çarpıcı farkını gözden geçirir. Yolculuk başladığında üçüncü sınıf yolcuların zorlu koşullarıyla karşılaşır; başlangıçta Güney Amerika’daki güzel kadınları düşünürken, aynı zamanda daha az şanslı insanların yaşadığı zorluklarla da yüzleşmek zorunda kalır. Bu süreçte hem duygusal hem de psikolojik olarak büyük değişimler geçirir.