„Amor Crioulo” autorstwa Abela Acácio de Almeida Botelho to powieść napisana na początku XX wieku. Opowiada historię João da Silveiry, Portugaliańczyka, który wyruszający statkiem do Ameryki Południowej staje się świadkiem politycznych zamieszek i musi zmierzyć z uczuciami wygnania oraz tęsknoty za ojczyzną. Podczas podróży pojawiają się tematy tożsamości, miłości i zmian społecznych, a on sam odkrywa tajemnice nowego świata, który go czeka. W prologu powieści poznajemy João da Silveirę w momencie wsiadania na statek „Almería” w Lizbonie; on rozmyśla nad swoim poczuciem straty i o tym, co znaczy być „człowiekiem bez ojczyzny” po rewolucji republikańskiej w Portugalii. Podczas tej refleksji analizuje swoje przeszłe życie, pełne przywilejów, oraz ostre kontrasty pomiędzy tym życiem a aktualną rzeczywistością. Podczas podróży doświadcza trudnych warunków, w jakich żyją pasażerowie trzeciej klasy; chociaż na początku myśli João da Silveiry skupione są na poszukiwaniu pięknych kobiet w Ameryce Południowej, musi także stawić czoła trudnościom osób mniej szczęśliwych. To wszystko stanowi podstawę dla jego emocjonalnego i psychologicznego rozwoju podczas tej długiej podróży.