رمان علمیتخیلی «The Impossible Voyage Home» اثر اف. ال. والاس در اواسط قرن بیستم نوشته شده است. این رمان به کاوش در مضمونهایی چون سفر فضایی، سالخوردگی و وضعیت انسانی میپردازد؛ همه اینها در پسزمینه آیندهای رخ میدهند که در آن چالشهای سفر میانسیارهای تحت تأثیر آثار تشعشع و محدودیتهای زیستی قرار دارند. داستان بر مفاهیم وراثت و تابآوری انسان در میان واقعیتهای خشن فضا تمرکز دارد. روایت، زوج سالخورده، ایتن و آمانتا، را دنبال میکند که آرزومند دیدن کوچکترین نوهشان در زمین هستند. آنها به دلیل محدودیتهای ناشی از سالخوردگی و سفر فضایی، زمان محدودی در اختیار دارند؛ ازاینرو نقشهای میکشند تا برای بازگشت به خانه، یک سفینه فضایی بدزدند. هنگامی که آنها بهطور غیرمنتظرهای، با تکیه بر تجربههای مشترک و عزم راسخ خود، در هدایت سفینه موفق میشوند، این ماجراجویی ژرفای پیوندشان و خردی را که طی یک عمر اندوختهاند روشن میکند. آنها در طول مسیر هم با چالشهای جسمانی ناشی از فضا و هم با نگرشهای جامعه نسبت به سالمندان روبهرو میشوند و سرانجام، در کمال شگفتی کسانی که به آنها تردید داشتند، توانایی اثرگذاری و قابلیتهای خود را دوباره کشف میکنند. کتاب با درکی از ظرفیت نهفته در وجود کسانی که اغلب به دلیل سنوسالشان نادیده گرفته میشوند به اوج میرسد و کاوشی تأملبرانگیز درباره معنای واقعاً زندگی کردن و پیوند داشتن با خانواده خویش ارائه میدهد.