‘Neue Gedichte’ van Rainer Maria Rilke is een twee-delige gedichtenbundel die tussen 1902 en 1908 is geschreven. Deze zeer visuele gedichten markeren een radicale verandering in Rilkes werk: van emotionele innerlijke reflectie naar een precieze observatie van de buitenwereld. Under de invloed van de beeldhouwer Auguste Rodin en de schilder Paul Cézanne vormde Rilke wat hij zelf ‘Dinggedichte’ noemde; gedichten waarin objecten zelf tot een kunstvorm worden. Elke delen begint met gedichten over Apollo-beelden, waarmee de toon wordt gezet voor verzen die het zicht omtoveren in kunstige uitdrukkingen.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/New_Poems