«روایتی کوتاه و راستین از تسخیر بسیار مشهور در تیستد» اثر آرنه مگنوسن، گزارشی تاریخی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر به محاکمههای بدنام جادوگری در تیستدِ دانمارک در اواخر قرن هفدهم میپردازد و رویدادهای عجیب پیرامون تسخیرشدگیهای ادعایی و جادوگری را بررسی میکند؛ رویدادهایی که مردم محلی را مجذوب خود کرده بودند. این روایت بر درونمایههایی چون خرافات، ترس اجتماعی و پیامدهای هیستری جمعی تأکید دارد. آغاز کتاب زمینهٔ تاریخی را فراهم میکند و به تعامل میان باورهای مربوط به جادوگری و نظام عدالت در دانمارک، و نیز تأثیر عمیق ترس بر جامعه میپردازد. در این بخش، ماجراهای دو زن جوان، مارن اسپیلمان و کیرستن لانگارد، معرفی میشود؛ زنانی که نشانههایی از خود بروز میدهند و همین امر سبب میشود تصور کنند ارواح شیطانی آنان را تسخیر کردهاند. این گزارش دنبال میکند که چگونه کشیش محلی، ماگیستر اولوف بیورن، بهتدریج این حملات را تسخیرهای واقعی شیطانی میبیند و سلسلهای از رویدادها را رقم میزند که وحشت را تشدید میکنند، تنشهای اجتماعی را بازتاب میدهند و به اتهامزنی علیه چندین نفر میانجامند. این روایت پربار، در آغاز خود، خوانندگان را ترغیب میکند دربارهٔ پیامدهای ترس، نفوذ قدرت و شکنندگی عقل در زمانهٔ بحران بیندیشند.