«Mit liv og levned som jeg selv har forstaaet det» اثر ی. فیبیگر، خاطراتی خودزندگینامهای است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این کتاب تجربیات زندگی نویسنده را روایت میکند و با پرداختن به زندگی خانوادگی او در سالهای نخست، تحصیلات و مسیر حرفهایاش، بینشی دربارهٔ دوران رشد او و افرادی که بر وی تأثیر گذاشتند ارائه میدهد. با پیشرفت روایت، خوانندگان با والدین نویسنده و دشواریهای آنان آشنا میشوند؛ امری که درهمتنیدگی تاریخ شخصی و زمینهٔ فرهنگی را برجسته میکند. آغاز این خاطرات تصویری زنده از بازگشت فیبیگر به محیط دوران کودکیاش در جزیرهٔ فالستر ترسیم میکند؛ جایی که او دربارهٔ سالهای شکلگیری شخصیتش و لحظات بنیادینی که هویتش را ساختند تأمل میکند. او پیشینهٔ خانوادگی خود را معرفی کرده و از تأثیر والدینش، بهویژه پدرش که چهرهای فکری و برجسته بود، میگوید. فیبیگر در سراسر این بخش خاطراتی نوستالژیک، توصیفهایی غنی از محیط پیرامونش و رویدادهای سرنوشتسازی را با خواننده در میان میگذارد که به شکلگیری شخصیت او انجامیدند و زمینه را برای کاوشی عمیقتر در خودشناسی و درسهای زندگیاش فراهم میکنند.