„Mit liv og levned som jeg selv har forstaaet det” van J. Fibiger is een autobiografisch memoir uit de late negentiende eeuw. Het boek vertelt de levenservaringen van de auteur, gaat in op zijn vroege gezinsleven, opleiding en professionele loopbaan, en biedt inzicht in zijn opvoeding en de mensen die hem hebben beïnvloed. Naarmate het verhaal zich ontvouwt, maken lezers kennis met de ouders van de auteur en hun strijd, waarbij de verwevenheid van persoonlijke geschiedenis en culturele context naar voren komt. Het begin van het memoir schetst een levendig beeld van Fibigers terugkeer naar zijn kindomgeving op het eiland Falster, waarin hij terugblikt op zijn vormende jaren en de fundamentele momenten die zijn identiteit hebben gevormd. Hij introduceert zijn familiale achtergrond en beschrijft de invloed van zijn ouders, in het bijzonder van zijn vader, die een belangrijke intellectuele figuur was. In dit gedeelte deelt Fibiger nostalgische herinneringen, rijke beschrijvingen van zijn omgeving en de beslissende gebeurtenissen die bijdroegen aan de ontwikkeling van zijn karakter, en legt zo de basis voor een diepere verkenning van zijn zelfinzicht en levenslessen.