„Mit liv og levned som jeg selv har forstaaet det” J. Fibigera to pamiętnik autobiograficzny napisany pod koniec XIX wieku. Książka relacjonuje doświadczenia życiowe autora, zagłębiając się w jego wczesne życie rodzinne, edukację i drogę zawodową, dając wgląd w jego wychowanie oraz ludzi, którzy na niego wpłynęli. W miarę rozwijania się narracji czytelnik poznaje rodziców autora i ich zmagania, co uwypukla splot osobistej historii i kontekstu kulturowego. Początek pamiętnika maluje żywy obraz powrotu Fibigera do środowiska dzieciństwa na wyspie Falster, snując refleksję nad latami formacyjnymi i fundamentalnymi chwilami, które ukształtowały jego tożsamość. Przedstawia swoje pochodzenie rodzinne, opisując wpływ rodziców, zwłaszcza ojca, który był znaczącą postacią intelektualną. W całym tym fragmencie Fibiger dzieli się nostalgicznymi wspomnieniami, bogatymi opisami otoczenia oraz przełomowymi wydarzeniami, które przyczyniły się do kształtowania jego charakteru, torując drogę głębszemu zgłębieniu jego rozumienia siebie i lekcji życia.