„Histoire de Marie-Antoinette” Edmonda de Goncourta i Jules’a de Goncourta to relacja historyczna napisana pod koniec XIX wieku. Książka przedstawia życie i czasy Marii Antoniny, osławionej królowej Francji, począwszy od jej wczesnych lat, przez małżeństwo z Ludwikiem XVI, aż po złożone realia polityczne francuskiego dworu. Autorzy dążą do stworzenia szczegółowego portretu królowej, ukazując zarówno jej osobisty charakter, jak i szerszy kontekst historyczny, w którym żyła. Początek książki przedstawia życie Marii Antoniny na tle podupadającej Francji XVIII wieku i ukazuje jej narodziny w kontekście dyplomatycznych rozgrywek, ponieważ postrzegano ją jako pionek w politycznym sojuszu między Francją a Austrią. Opisuje jej podróż z Austrii do Francji, gdzie zostaje przedstawiona jako młoda narzeczona w czasach narodowych niepokojów i napięć na dworze królewskim. Przybycie delfiny na francuski dwór spotyka się zarówno z uroczystym powitaniem, jak i skrywanymi intrygami politycznymi, odzwierciedlając jej podwójną rolę — królewskiej postaci i cudzoziemki próbującej odnaleźć się w zawiłościach francuskiego społeczeństwa i życia dworskiego.