„Opowieść o Ameryce” autorstwa Kafu Nagai to fikcyjna narracja napisana w końcu XIX wieku. Praca ta dotyka tematów podróży i tożsamości, opisując doświadczenia narratora oraz innych postaci podczas ich podróży z Japonii do Ameryki, z szczególnym naciskiem na interakcje i obserwacje dokonywane w trakcie podróży oraz w amerykańskim społeczeństwie. Opowieść rozpoczyna się od refleksji narratora nad ich oceaniczną podróżą do Ameryki, w których opisuje monotonię i izolację podczas przepływu przez Pacyfik – gdy ogromne morze oferuje niewiele widoków, które mogłyby złagodzić nudę. Poznajemy innych pasażerów na pokładzie statku, w tym dżentelmena o imieniu Yanagita, który prowadzi dyskusje o ich doświadczeniach i oczekiwaniach dotyczących życia w Ameryce. Podczas dalszej podróży ton narracji staje się bardziej refleksyjnym; postaci wyrażają swoje ambicje, nadzieje oraz myśli o istocie życia, tożsamości i wyzwaniach, z którymi muszą stawić czoła jako imigranci w obcym kraju. Początkowe interakcje pomiędzy postaciami stanowią pretekst do dalszych rozważań o kulturowych różnicach i osobistych historiach w kolejnych rozdziałach.
Strona Wikipedii o tej książce: ja.wikipedia.org/wiki/%E3%81%82%E3%82%81%E3%82%8A%E3%81%8B%E7%89%A9%E8%AA%9E