«نامههای آبلار و الوئیز» اثر پیتر آبلار و الوئیز، مجموعهای از مکاتباتی است که در طول قرن دوازدهم به زبان لاتین نوشته شدهاند. این نامههای پرشور و اندیشمندانه، رابطهٔ میان یک الهیدان برجسته و شاگرد بااستعدادش را پس از عشق نافرجامشان و کنارهگیری به زندگی رهبانی ثبت میکنند. این مکاتبات، در حالی که بهعنوان یکی از ارکان ادبیات نامهنگارانهٔ غرب خدمت میکنند، glimpsههایی صمیمانه از نقشهای جنسیتی، عشق و زندگی دینی در قرون وسطی ارائه میدهند. اصالت آنها قرنهاست که موضوع بحث میان پژوهشگران بوده است.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Letters_of_Abelard_and_Heloise