„Listy Abelarda i Heloizy” autorstwa Piotra Abelarda i Heloizy to zbiór korespondencji napisanej po łacinie w XII wieku. Te pełne pasji i intelektualnej głębi listy dokumentują relację między wybitnym teologiem a jego utalentowaną uczennicą po ich niefortunnym romansie i wycofaniu się w życie klasztorne. Korespondencja daje intymny wgląd w średniowieczne role płciowe, miłość i życie religijne, a zarazem stanowi kamień węgielny zachodniej literatury epistolarnej. Od stuleci uczeni debatują nad jej autentycznością.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Letters_of_Abelard_and_Heloise