„Tytan: Romans. T. 2 (z 2)” Jeana Paula to powieść wydana w latach 1800–1803. Podzielone na „jubileusze” i „cykle” dzieło przedstawia edukację młodego Albana de Cesary, który przeobraża się z pełnego namiętności młodzieńca w dojrzałego władcę księstwa. Poprzez spotkania ze skazanymi na zagładę postaciami uosabiającymi romantyczne skrajności — idealistycznymi filozofami, wyrachowanymi politykami, fanatycznymi pietystami i wyemancypowanymi kobietami — bohater poznaje wartość harmonii przeciwstawionej jednostronności. Jean Paul uważał je za swoją „kardynalną” powieść, stworzoną w celu skrytykowania pychy romantycznych „zdobywców niebios”.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Titan_(Jean_Paul_novel))