«Ірадыяда» Гюстава Флабера — гэта апавяданне, апублікаванае ў 1877 годзе ў складзе зборніка «Тры апавяданні». Твор пераказвае біблейскую гісторыю пакарання смерцю Яна Хрысціцеля. Падчас святкавання дня нараджэння Ірада Анціпы яго жонка Ірадыяда рыхтуе смяротны план, у які ўцягнута яе дачка Саламея. Праз абяцанне, дадзенае танцоўшчыцы, гісторыя прыводзіць да абезгалоўлівання Яна, пакуль яго вучні чакаюць прыходу Месіі. Флабер чэрпаў натхненне ў Руанскім саборы і падчас сваіх падарожжаў па Егіпце.
Старонка Вікіпедыі пра гэтую кнігу: en.wikipedia.org/wiki/Three_Tales_(Flaubert)) Пераклад: «Ірадыяда»