„Współczesne jednoaktówki” B. Rolanda Lewisa i innych autorów to zbiór sztuk jednoaktowych napisanych na początku XX wieku. Kompilacja ta ma służyć zarówno celom edukacyjnym, jak i rozrywkowym, a jej zamierzeniem jest ukazanie sztuki jednoaktowej jako odrębnej i znaczącej formy dramatycznej. Zbiór obejmuje różnorodne sztuki z gatunków takich jak komedia i tragedia, przy czym celowo koncentruje się na podnoszących na duchu tematach. Wprowadzenie do zbioru przedstawia koncepcję sztuki jednoaktowej i jej znaczenie we współczesnym teatrze. Lewis podkreśla w nim artystyczne i techniczne odrębności sztuki jednoaktowej, twierdząc, że powinna ona wywoływać jeden, spójny efekt dramatyczny w krótszym czasie. Zauważa, że dobrze skonstruowane sztuki jednoaktowe kondensują istotne ludzkie doświadczenia, umożliwiając osiągnięcie intensywnego oddziaływania emocjonalnego. Wprowadzenie przygotowuje grunt pod następujące sztuki, obiecując poruszającą eksplorację złożoności życia za pomocą zwięzłej narracji i rozwoju postaci.