„Napoleon i Blücher: powieść historyczna” L. Mühlbacha to powieść z okresu XIX wieku, prawdopodobnie napisana u schyłku tego stulecia. Opisuje burzliwy okres wojen napoleońskich, skupiając się na dramatycznych doświadczeniach króla Frydricha Wilhelma Pruskiego, który musi radzić sobie z bólem wynikającym z sojuszu z Napoleonem oraz smutkiem z powodu utraty ukochanej królowej Luizy. Opowieść łączy życia takich postaci historycznych jak Napoleon Bonaparte i Gebhard Leberecht von Blücher, rozwijając tematy lojalności, ambicji oraz złożoności dynamiki władzy w Europie tego okresu. W prologu czytelnicy poznają smutnego króla Frydricha Wilhelma, który rozmyśla nad stratą królowej i politycznym chaosem spowodowanym tyranią Napoleona. Akcja powieści toczy się wiosną 1812 roku; ból króla jest wyraźnie odczuwalny, gdy musi stawić czoła zdradzie i wymuszonym sojuszom. Ten rozdział zakłada podstawę dla konfliktu Frydricha Wilhelma pomiędzy poczuciem obowiązku wobec ojczyzny a osobistym pragnieniem wolności i godności. Rozmowy z kanclerzem Hardenbergiem pokazują narastające polityczne napięcie, gdy Napoleon przygotowuje się do wojny z Rosją – to sygnał nadchodzących konfliktów. Połączenie faktów historycznych z fikcją tworzy bogatą, pełną dramatyki opowieść.