„Podróż po moim ogrodzie” autorstwa Alphonse’a Karra to refleksyjne dzieło literackie napisane w połowie XIX wieku. Książka eksploruje tematy natury, przyjaźni i piękna codziennego życia poprzez pryzmę ogrodu narratora oraz wydarzeń związanych z nim. Opowieść łączy osobiste refleksje z dokładnymi obserwacjami świata przyrody, zapraszając czytelników na filozoficzną podróż. Na początku narrator opowiada o bolesnym pożegnaniu z przyjacielem, który wyruszający w podróż, budzi u niego zazdrość i tęsknotę za przygodami. Gdy przyjaciel odjeżdża, narrator rozmyśla nad poczuciem straty i samosprawiedliwienia, a ostatecznie znajduje pociechę w pięknie swojego prostego ogrodu. Obserwuje wspaniały zachód słońca i kontempluje bogactwa, które natura oferuje tym, którzy potrafią je docenić, kontrastując je z materialnym bogactwem, które często powoduje poczucie pustki. Taki wstęp otwiera drogę do głębszego rozmyślenia nad istnieniem, szczęściem oraz często ignorowanymi cudami, które znajdują się w najbliższym otoczeniu człowieka.