Robert Green Ingersollning “Robert G. Ingersoll asarlari, 12-jild (12 jilddan)” asari XIX asr oxirida yozilgan esse va nutqlar to‘plamidir. Ushbu jildda Ingersoll aql-idrok, fikr erkinligi va dinni tanqidiy o‘rganishni yoqlaydi, shu bilan birga axloq, ma’naviyat va e’tiqodning oqibatlari kabi chuqur mavzularni yoritadi. Bu asar o‘z davrining intellektual jo‘shqinligidan dalolat beradi hamda aqidaparastlik va xurofotga qarshi fikr yuritish maydoni bo‘lib xizmat qiladi. Matnning dastlabki qismida Ingersoll baxtni umumbashariy ezgulik sifatida talqin qiladi va uning hozirgi zamonda hamda altruizm orqali topilishini ta’kidlaydi. U Swedenborg singari tarixiy shaxslarning muqaddas bitiklarni mistik talqin qilganini tanqid qiladi hamda ilohiylik va insoniy tafakkur o‘rtasidagi o‘zaro aloqani tadqiq etadi. Ingersoll, shuningdek, Herbert Spencer, Thomas Paine va Adam Smith singari buyuk faylasuflarni qiyoslab, an’anaviy diniy e’tiqodlarga shubha bilan qaralgan davrda tafakkurning rivojlanishini ko‘rsatadi. U axloq va erkinlikni yanada chuqurroq tahlil qilish uchun zamin yaratib, shaxsiy anglash va tajriba insonning e’tiqodi hamda axloqiy xatti-harakatlarini shakllantirishini, shu tariqa kishilarga aqidaparastlik hukmron bo‘lgan dunyoda o‘z yo‘lini belgilash imkonini berishini ta’kidlaydi.