Robert Green Ingersoll tarafından yazılan “The Works of Robert G. Ingersoll, Cilt 12” adlı eser, 19. yüzyılın sonlarında kaleme alınan denemeler ve konuşmaların bir derlemesidir. Bu ciltte Ingersoll, rasyonelliği, düşünce özgürlüğünü ve dinin eleştirel bir şekilde incelenmesini savunurken aynı zamanda ahlak, maneviyat ve inançların sonuçları gibi derin konulara da değinmektedir. Bu eser, dönemin entelektüel canlılığının bir kanıtıdır ve dogma ile batıl inançlara karşı çıkmanın bir aracı olarak hizmet etmektedir. Eserin başlangıcında Ingersoll, mutluluğun evrensel bir erdem olduğu görüşünü ortaya koyarak bunun şu anlık zamanda ve fedakarlık yoluyla elde edilebileceğini vurgular. Ayrıca Swedenborg gibi tarihi şahsiyetlerin Kutsal Kitapları mistik bir şekilde yorumlamalarını eleştirir ve ilahi ile insan akıl yürütmesi arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Ingersoll, Herbert Spencer, Thomas Paine ve Adam Smith gibi felsefi devleri karşılaştırarak geleneksel dini inançlara yönelik şüpheciliklerin yaygın olduğu bir dönemde düşüncenin nasıl evrimleştiğini gösterir. Ahlak ve özgürlük konularının daha derinlemesine analiz edilmesi için zemin hazırlayan bu eser, bireylerin dogmaların hâkim olduğu bir dünyada kendi yollarını çizebilmelerini sağlayan kişisel anlayış ve deneyimlerin önemini vurgular.