«Грошы Рабінзона Круза» Дэвіда Эймса Уэлса — гістарычны нарыс, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. У гэтай працы праз прызму выдуманай супольнасці на аддаленым востраве алегарычна даследуюцца паняцці грошай і валюты; натхненнем для яе паслужыў класічны персанаж Даніэля Дэфо — Рабінзон Круза. У апавяданні паслядоўна прасочваецца эвалюцыя эканамічных сістэм — ад бартэру да ўвядзення грошай, — а таксама асвятляюцца складанасці і наступствы розных грашовых тэорый і практык. У пачатку кнігі аўтар знаёміць чытача з супольнасцю вострава і падкрэслівае першапачатковую бескарыснасць грошай у кантэксце выжывання. Рабінзон Круза знаходзіць сярод выратаваных рэчаў тры мяшкі грошай, але хутка разумее, што без сродку абмену валюта не мае сапраўднай каштоўнасці. Па меры павелічэння насельніцтва з прыбыццём іншых персанажаў, у тым ліку Пятніцы і англійскіх маракоў, у апавяданні даследуецца іх пераход ад бартэрнай эканомікі да прыняцця грашовай сістэмы. У пачатковых частках акрэсліваюцца цяжкасці, з якімі яны сутыкаюцца пры непасрэдным абмене, і наступная неабходнасць у агульнапрызнаным эталоне каштоўнасці, што ўрэшце стварае аснову для больш глыбокіх разважанняў пра прыроду і ролю грошай у грамадстве, а таксама іх істотны ўплыў на багацце і мараль.