„Życie Johna Marshalla, tom 4: Budowanie narodu, 1815–1835” autorstwa Alberta J. Beveridge’a to dzieło historyczne napisane na początku XX wieku. Ten tom dokładnie analizuje znaczenie wpływu Johna Marshalla na kształtowanie amerykańskiej tożsamości narodowej w kluczowym okresie po wojnie z 1812 roku. Opisuje konflikt między ideologiami federalistów a republikanów, podkreślając rolę Marshalla jako przewodniczącego Sądu Najwyższego w kształtowaniu konstytucyjnego prawa oraz jego wpływ na amerykańską jurisprudencję i rządzenie. Wstęp do tego tomu przedstawia życie Marshalla w kontekście wydarzeń z okresu wojny, pokazując, jak jego doświadczenia wpłynęły na jego poglądy na nacjonalizm. Uwzględnia się również przychylność Marshalla do federalistów, którzy widzieli Wielką Brytanię jako sojusznika chroniącego przed rewolucyjnymi zamieszkami we Francji – co rzuca wyrazisty kontrast z postawą jego politycznego rywala Thomasa Jeffersona, który był profrancusko nastawiony. Opowieść obejmuje istotne wydarzenia z okresu wojny z 1812 roku, w tym konflikty dotyczące polityki zagranicznej, gospodarcze presję wynikające z embargów oraz debaty o prawach stanów w porównaniu z uprawnieniami rządu federalnego. Przez tę analizę Beveridge przedstawia Marshalla jako wiernego zwolennika jedności narodu i siłę stabilizującą w okresie transformacji amerykańskiej historii.