کتاب «انسانهای حیواننما» اثر فرانک هامل، پژوهشی علمی درباره باورهای پیرامون دگرگونی انسانها به حیوانات است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این اثر بر فرهنگ عامه و علوم غریبه تمرکز دارد و به سنتها و اسطورههای گوناگون فرهنگهای مختلف میپردازد که این پدیده را به تصویر میکشند. کتاب پیامدهای گرگینهشدن، پیوندهای اسرارآمیز میان انسانها و حیوانات و اهمیت فرهنگی چنین دگرگونیهایی را بررسی میکند. آغاز کتاب چارچوبی جامع برای این بررسی گسترده فراهم میآورد. در آن این ایده مطرح میشود که در طول تاریخ، فرهنگهای بسیاری به توانایی انسانها برای دگردیسی به حیوانات باور داشتهاند و اغلب این قدرت را به جادوگری یا اعمال جادویی نسبت دادهاند. متن سازوکارهای دگرگونی، از جمله آیینها و تأثیرات فراطبیعی، را شرح میدهد و نشان میدهد که این باورها تا چه اندازه در میان تمدنهای مختلف ریشه دواندهاند. هامل از طریق نمونههای گوناگون از فرهنگ عامه، رشتههای مشترکی را آشکار میکند که تجربههای انسانی را به قلمرو حیوانات پیوند میدهند و زمینه را برای فصلهای بعدی فراهم میسازند.