Frenk Hamelning «Inson hayvonlar» asari XX asr boshlarida yozilgan bo‘lib, insonlarning hayvonlarga aylanishi haqidagi e’tiqodlarni ilmiy nuqtayi nazardan o‘rganadi. Asar folklor va okkultizmga e’tibor qaratib, ushbu hodisani aks ettiruvchi turli madaniyatlarga oid an’analar va afsonalarni chuqur tahlil qiladi. Unda likantropiyaning oqibatlari, insonlar va hayvonlar o‘rtasidagi mistik aloqalar hamda bunday o‘zgarishlarning madaniy ahamiyati muhokama qilinadi. Kitobning boshlanishi ushbu keng qamrovli tadqiqot uchun puxta asos yaratadi. Unda tarix davomida ko‘plab madaniyatlar insonlarning hayvonlarga metamorfoz qilish qobiliyatiga ishongani, ko‘pincha bu kuchni sehr-jodu yoki magik amaliyotlar bilan bog‘lagani haqida so‘z yuritiladi. Matnda o‘zgarish mexanizmlari, jumladan marosimlar va g‘ayritabiiy ta’sirlar batafsil bayon qilinadi hamda bu e’tiqodlar turli sivilizatsiyalarda naqadar chuqur ildiz otgani ko‘rsatiladi. Hamel folklordan olingan turli misollar orqali inson tajribalarini hayvonot olami bilan birlashtiruvchi umumiy jihatlarni ochib beradi va keyingi boblar uchun zamin yaratadi.