«رؤیاهای دون فرانسیسکو دِ کِوِدو وییِگاس» اثر فرانسیسکو دِ کِوِدو، اثری طنزآمیز است که در قرن هفدهم نوشته شده است. این متن از طریق گفتوگوهای سوررئال و تصاویر زنده، مضامینی چون اخلاق، نقد اجتماعی و وضعیت انسانی را بررسی میکند. سبک روایت، شخصیتهای گوناگونی از جمله شیطان و مأمور اجرای احکام را در حال ردوبدل کردن سخنان بذلهآمیز نشان میدهد؛ گفتوگوهایی که فساد و حماقت جامعه را آشکار میکنند. در آغاز روایت، قهرمان داستان تجربهاش را در صومعهای بازگو میکند؛ جایی که به مراسم جنگیری کنجکاو میشود. او با دوستی ملاقات میکند که وی را به بخش پنهانی کلیسا میبرد؛ جایی که آنها صحنهای آشفته را مشاهده میکنند که مردی را دربرمیگیرد که گمان میرود شیطانی در او حلول کرده است. بااینحال، شیطان فاش میکند که این مرد است که شیطان را در اختیار دارد و بدینترتیب، چهرههای اجتماعیای مانند مأمور اجرای احکام را، که به اندازه هر شیطانی فاسدند، هوشمندانه به باد انتقاد میگیرد. این ماجرا زمینهساز مجموعهای از گفتوگوهای تأملبرانگیز و طنزآمیز میشود که در آنها حقایق عمیقتری دربارهٔ طبیعت انسان، عدالت و بیهودگی هنجارهای اجتماعی آشکار میگردد و نقدی گستردهتر بر جامعه اسپانیای قرن هفدهم ارائه میشود.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Los_Sue%C3%B1os