„Boccaccio” Hermanna Hessego to esej biograficzny opublikowany w 1904 roku. Dzieło przedstawia życie Giovanniego Boccaccia, średniowiecznego włoskiego opowiadacza, od jego nieślubnych narodzin w Paryżu po śmierć we Florencji. Hesse śledzi buntowniczą młodość Boccaccia, jego namiętne romanse z arystokratkami, niechętną przemianę z syna kupca w pisarza oraz powstanie nieśmiertelnego „Dekameronu”. Esej analizuje także dwie ukochane opowieści z arcydzieła Boccaccia, sławiąc piękno i kunszt renesansowego opowiadania.
Strona Wikipedii o tej książce: de.wikipedia.org/wiki/Boccaccio_(Hesse))