جتّا سوفیا وولفنىڭ «ТАРИХИЙ ПАРИЖ» асари XX аср бошларида ёзилган тарихий тадқиқотдир. Ушбу жилд Парижнинг меъморий меросини батафсил ўрганиб, шаҳарнинг муҳим иншоотлари ва уларнинг тарихий контекстини ёритади, шу билан бирга муаллифнинг шаҳардаги кўп йиллик кузатувлари ва тажрибаларини акс эттиради. Китобнинг бошланишида ўқувчилар Парижнинг энг машҳур диққатга сазовор жойларидан бири бўлган Луврнинг ривожланиши ҳақидаги ҳикоя билан танишадилар. Вулф унинг оддий овчилик қароргоҳидан қирол саройига айланишини тасвирлаб, асрлар давомида амалга оширилган меъморий ўзгаришлар ва унинг деворлари ичида содир бўлган муҳим тарихий воқеаларни батафсил баён қилади. Ҳикоя нафақат Луврнинг меъморий бойлигини таъкидлайди, балки бинодан шаҳарнинг кенгроқ тарихий мавзуларини кўриб чиқиш воситаси сифатида фойдаланиб, Парижнинг сертўфон тарихига ҳам ишора қилади. Муаллиф ўқувчиларни Париж кўчалари ва иншоотларини кезар эканлар, унинг ҳар бир бурчагида мужассам бўлган санъат ва тарихий аҳамиятни қадрлашга таклиф этади.