«Сястрынская справа як клопат: мадэль трансфармацыі практыкі» Эн Бойкін і Савіны О. Шонхофер — гэта навуковая публікацыя, верагодна, напісаная ў канцы XX стагоддзя. У гэтай працы сфармулявана новая тэорыя сястрынскай справы, якая падкрэслівае, што клопат з’яўляецца асноватворным для практыкі і дысцыпліны сястрынскай справы. Аўтаркі імкнуцца пераасэнсаваць сястрынскую справу праз прызму клопату, паказваючы, што ўсведамленне сябе як чалавека, здольнага клапаціцца, мае вырашальнае значэнне для эфектыўнай сястрынскай практыкі. У пачатку тэксту аўтаркі закладаюць аснову сваёй тэорыі, разважаючы пра ўнікальную прыроду сястрынскай справы і важнасць чалавечай сувязі ды клопату ў гэтай прафесіі. Яны сцвярджаюць, што клопат — гэта не проста набор дзеянняў, а фундаментальны аспект чалавечай прыроды, які павінен вызначаць кожную сітуацыю ў сястрынскай практыцы. Аўтаркі ўводзяць паняцце «сітуацыі сястрынскай дапамогі» як сумеснага досведу, у якім медыцынская сястра і пацыент разам удзельнічаюць у значных, заснаваных на клопаце адносінах. Засяроджваючыся на падтрымцы людзей у працэсе іх жыцця і развіцця ва ўмовах клопату, аўтаркі ствараюць аснову для трансфармацыйнай мадэлі сястрынскай практыкі, якая імкнецца ўзбагаціць як таго, хто клапоціцца, так і таго, пра каго клапоцяцца.