Karl Kiesewetterning «Qadimgi davr okkultizmi» asari, ehtimol, XIX asr oxirida yozilgan bo‘lib, qadimgi okkult amaliyotlarning ilmiy tadqiqidir. Ushbu asarda turli qadimgi sivilizatsiyalarning, jumladan, akkadlar, bobilliklar, xaldeylar va ossuriylarning e’tiqodlari, marosimlari hamda sehrli tizimlari tahlil qilinib, okkultizmning rivojlanishi uchun tarixiy zamin yaratiladi. Kitob tarix, din va tasavvuf kesishishiga qiziqadigan kitobxonlarga ma’qul kelishi va bu qadimgi amaliyotlar okkultizm haqidagi zamonaviy tushunchalarga qanday ta’sir ko‘rsatganini ochib berishga intilishi mumkin. «Qadimgi davr okkultizmi»ning boshlanish qismi qadimgi akkadlarning okkult an’analarini chuqur o‘rganish uchun zamin hozirlaydi. Unda okkultizm insoniyatning o‘zi kabi qadimiy ekani ta’kidlanib, uning vaqt o‘tishi bilan turli dinlar orqali saqlanib qolgani bayon etiladi. Matnda Nineviya kutubxonasidan topilgan sehrli matn parchalaridek muhim arxeologik topilmalar tilga olinadi; ular akkadlarning jinlar haqidagi e’tiqodlari va sehr-jodulari naqadar murakkab bo‘lganini, jumladan, kasallik, ilohiy aralashuv va g‘ayritabiiy mavjudotlar o‘rtasidagi munosabatni qanday tushunganlarini ko‘rsatadi. Bu bo‘lim nafaqat ushbu amaliyotlarning tarixiy ahamiyatini, balki ularning uzluksiz rivojlanishi va diniy hamda mistik an’analarni o‘rganishdagi dolzarbligini ham yoritadi.