‘Der Occultismus des Altertums’ van Karl Kiesewetter is een wetenschappelijk onderzoek naar oude occulte praktijken en werd waarschijnlijk geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het boek gaat dieper in op de overtuigingen, rituelen en magische systemen van verschillende oude beschavingen, zoals de Akkadiërs, Babyloniërs, Chaldeeën en Assyriërs, en biedt een historisch kader voor het ontwikkelingsproces van occultisme. Het zal vooral lezers interesseren die zich bezighouden met het snijpunt tussen geschiedenis, religie en mystiek, en probeert te onthullen hoe deze oude praktijken de hedendaagse begrippen over het occulte hebben beïnvloed. In de inleiding van ‘Der Occultismus des Altertums’ wordt al duidelijk dat occultisme even oud is als de mensheid zelf en dat dit fenomeen zich door de eeuwen heen heeft voortgezet in verschillende religies. Het boek verwijst naar belangrijke archeologische ontdekkingen, zoals fragmenten van magische teksten uit de bibliotheek van Niniveh, die de complexiteit van de akkadische overtuigingen en magie laten zien – inclusief hun begrip van het verband tussen ziekte, goddelijke interventie en bovennatuurlijke entiteiten. Deze paragraaf benadrukt niet alleen de historische betekenis van deze praktijken, maar ook hun voortdurende ontwikkeling en relevantie voor het onderzoek naar religieuze en mystieke tradities.