«از زمین تا ماه، مستقیم در نودوهفت ساعت و بیست دقیقه» اثر ژول ورن، رمانی علمیتخیلی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. داستان حول برنامههای بلندپروازانهٔ باشگاه توپچیان بالتیمور میچرخد؛ باشگاهی به رهبری رئیس آن، ایمپی باربیکن، که قصد دارند پرتابهای به ماه پرتاب کنند. این کتاب موضوعاتی چون نبوغ، روحیهٔ کارآفرینی آمریکایی و تعامل میان علم و شور و شوق عمومی را بررسی میکند. در آغاز کتاب، با باشگاه توپچیان آشنا میشویم؛ باشگاهی که در جریان جنگ داخلی آمریکا تشکیل شد، اما پس از پایان جنگ منسوخ گردید. اعضای باشگاه که از بیتحرکی خود ناراضیاند، از پیشنهاد باربیکن برای فرستادن پرتابهای به ماه به هیجان میآیند. این امر به گردهمایی اعضای باشگاه میانجامد؛ جایی که باربیکن آنان را از ایدهٔ انقلابی خود آگاه میکند و موجی از حمایت و گمانهزنی را در میان اعضا و افکار عمومی برمیانگیزد. با پیشرفتن بخش آغازین، زمینه برای بررسی چالشهای عملی و نظری تحقق این اقدام بیسابقه فراهم میشود؛ اقدامی که با شور و شوق ملتی همراه است که مشتاق مشارکت در مأموریتی ظاهراً ناممکن است.