„Z Ziemi na Księżyc. Bezpośrednio w dziewięćdziesiąt siedem godzin i dwadzieścia minut” Juliusza Verne’a to powieść science fiction napisana pod koniec XIX wieku. Fabuła koncentruje się na ambitnych planach Klubu Strzeleckiego z Baltimore, któremu przewodniczy prezes Impey Barbicane, zmierzającego do wystrzelenia pocisku na Księżyc. Książka podejmuje temat pomysłowości, ducha amerykańskiej przedsiębiorczości oraz współzależności nauki i powszechnego entuzjazmu. Na początku książki poznajemy Klub Strzelecki, założony podczas amerykańskiej wojny secesyjnej, który po zakończeniu wojny stał się niepotrzebny. Członkowie, niezadowoleni z bezczynności, z entuzjazmem przyjmują propozycję Barbicane’a, by wysłać pocisk na Księżyc. Prowadzi to do zebrania członków klubu, podczas którego Barbicane przedstawia im swój przełomowy pomysł, wzbudzając falę poparcia i spekulacji wśród członków oraz szerszej opinii publicznej. W miarę rozwoju wstępnych wydarzeń zarysowuje się perspektywa zbadania praktycznych i teoretycznych wyzwań związanych z realizacją tego bezprecedensowego przedsięwzięcia, a także entuzjazmu narodu pragnącego uczestniczyć w pozornie niemożliwej misji.