«I Viaggi di Marco Polo» نوشتهٔ مارکو پولو و ژول ورن، روایتی تاریخی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این روایت بر مارکو پولو و سفرهای او در سراسر آسیا تمرکز دارد و هنگام سفر او به دربار قوبیلایخان، بر تجربهها و تعاملاتش با فرهنگها و مردمان گوناگون تأکید میکند. این اثر ماجراهای تاریخی مارکو پولو را با سبک داستانپردازی خیالانگیز ژول ورن درهم میآمیزد و موضوعاتی چون اکتشاف، تجارت و تبادل فرهنگی را بررسی میکند. در آغاز روایت، پیشینهٔ علایق بازرگانی خانوادهٔ پولو شکل میگیرد و انگیزههای آنان برای کاوش در آسیای مرکزی نشان داده میشود. مارکو پولو بهعنوان جوانی معرفی میشود که خود را برای سفرهای مهمی همراه با پدرش، نیکولو، و عمویش، ماتئو، آماده میکند؛ آنان پیشتر به دیدار قوبیلایخان رفتهاند. این فصل شرایطی را بررسی میکند که بازرگانان ونیزی را به سوی سرزمینهایی با فرصتهای پرسود تجاری سوق داد و سفرهای آنان از ونیز تا امپراتوری مغول را برجسته میسازد. این بخش آغازین شالودهٔ ماجراهای حماسی پیشِ رو را بنا مینهد و زمینه را برای تجربههای پولو و بافتار غنی جهانی که با آن روبهرو میشود، فراهم میکند.