„Opowieści z mojego czasu, tom 2” autorstwa Williama Pitta Scargilla to fikcyjna narracja napisana na początku XIX wieku. Ten tom skupia się na postaci Zorildy, która przechodzi burzliwy szlak pełny miłości, zdrady i samodzielenia, a wszystko to w kontekście społecznych nacisków i osobistych trudności. W początku utworu przedstawione są wewnętrzne konflikty Zorildy – młodej kobiety, która musi poradzić sobie z bólem nieodwzajemnej miłości do Algernona. Po opuszczeniu życia pełnego smutku niespodzianie przybywa do gospody podczas balu; poczucie izolacji jest wtedy wyjątkowo silne, mimo że otacza ją radość innych. Podczas prób poradzenia sobie z emocjonalnymi problemami dochodzi do nagłych zmian w jej życiu, które doprowadzają do odkrycia prawdy o jej tożsamości. Wszko to kończy się wypadkiem, który zmusza ją do powrotu pod opiekę rodziny Gordonów w Drumcairn. Przez tę przygodę jej przeszłość i teraźniejszość spotykają się, co wywołuje zarówno strach, jak i nadzieję na ulgę w ramionach osób, które o nią dbają.