„Opowieść o oceanie; czyli Triumfy trzydziestu stuleci” autorstwa Franka B. Goodricha to dzieło historyczne napisane na końcu XIX wieku. Książka przedstawia kompleksowe spojrzenie na historię morskiej żeglarstwa, akcentując istotne przygody, osiągnięcia oraz rozwoje w dziedzinie nawigacji i budowy statków od czasów starożytnych aż po erę parowych statków. Autor zajmuje się różnymi aspektami ewolucji oceanu jako bariery, ale także szlaku komunikacyjnego pomiędzy narodami, przy tym rozmyśla nad romantyką i zagrożeniami związanymi z eksploracją morza. Na początku swojej opowieści Goodrich wyjaśnia cel swojego dzieła – by zapisać historię transformacji oceanu z tajemniczego i straszliwego obszaru w kluczową arterię światowego handlu i podróży morskich. Bada starożytne percepcje i legendy dotyczące morza, pokazując, jak pierwsze cywilizacje widziały je zarówno jako źródło zdziwienia, jak i strachu. Autor przytacza anegdoty o życiu wczesnych żeglarzy, odnosi się do biblijnych opowieści o Noe i Arce Noego, a także przedstawia historię rozwoju technologii nawigacyjnych i eksploracji morskiej – to wszystko przygotowuje grunt pod dalszą narrację, która ma za cel rozwikłać pasjonującą historię oceanu przez pryzmat budowy statków i ludzkiej determinacji.