„Studia z historii i metodologii nauki, tom 1 (z 2)” autorstwa Singera i Oslera to zbiór naukowych esejów napisanych na początku XX wieku. Praca ta zajmuje się rozwojem historycznym oraz metodologiami myślenia naukowego, przywracając uwagę do ważnych postaci i idei, które wpłynęły na kształtowanie współczesnej nauki. Celem książki jest zaprezentowanie czytelnikom wglądu w proces odkryć naukowych oraz ewolucję różnych dziedzin nauki. Wstęp do tomu stanowi przygotowienie do gruntownego poznania historii nauki, podkreślając wzajemne powiązanie idei naukowych i religijnych na przestrzeni dziejów. Przedstawiona w nim jest Hildegarda z Bingen – kluczowa postać w tej dziedzinie – a także jej złożone stosunki do świata przyrody, duchowości oraz wiedzy naukowej swoich czasów. Wstęp wyjaśnia motywację powstania tego zbioru esejów, która polega na promocji szerszego rozumienia historii i metodologii nauki zarówno przez studentów, jak i uczonych. Rozmawia się tu również o konieczności jednolitego studiowania nauki obejmującego różne dyscypliny oraz o tym, w jaki sposób historycy mogą przyczynić się do lepszej komunikacji pomiędzy specjalizowanymi dziedzinami nauki.