„William Oughtred: Een groot zeventiende-eeuws wiskundeleraar“ van Florian Cajori is een historische beschrijving die aan het begin van de twintigste eeuw werd geschreven. Het werk gaat diep in op het leven en de bijdragen van William Oughtred, een belangrijke maar vaak over het hoofd geziene figuur in de geschiedenis van de wiskunde, wiens invloed zich uitstrekte over de ontwikkeling van de moderne algebra en wiskundige notatie. Bijzondere aandacht wordt besteed aan zijn rol als onderwijzer, uitvinder van de rekenliniaal en auteur van belangrijke wiskundige teksten in de context van het zeventiende-eeuwse Engeland. Het begin van het boek introduceert William Oughtred, schetst zijn opleiding aan Eton en Cambridge en biedt inzicht in zijn passie voor de wiskunde, die hij als toegewijd amateur naast zijn kerkelijke werkzaamheden beoefende. De tekst benadrukt Oughtreds vroege vernieuwingen, zoals zijn werk aan zonnewijzers en zijn opmerkelijke creatie van algebraïsche symbolen, waaronder het kruis voor vermenigvuldiging. Oughtred wordt neergezet als iemand die het wiskundige denken niet alleen door zijn geschriften en onderwijs bevorderde, maar ook te maken kreeg met persoonlijke moeilijkheden en controverses, vooral met betrekking tot zijn nalatenschap op het gebied van wiskundige uitvindingen. Al met al vormt het begin de aanzet tot een gedetailleerde verkenning van Oughtreds bijdragen aan de wiskunde en het onderwijs.